The relenting God

30 September 2008

Exodus 32:7-10 (NIV)
"Go down, because your people, whom you brought up out of Egypt, have become corrupt. They have been quick to turn away from what I commanded them and have made themselves an idol cast in the shape of a calf. They have bowed down to it and sacrificed to it and have said, 'These are your gods, O Israel, who brought you up out of Egypt.'
"I have seen these people,and they are a stiff-necked people. Now leave me alone so that my anger may burn against them and that I may destroy them. Then I will make you into a great nation."

In families when a favorite child achieves something the parent says to the spouse “my child has done this”. When something goes wrong, the table is turned, “See what your child has done”

In the first commandment the Lord said “ "I am the Lord your God, who brought you out of Egypt, out of the land of slavery. Exodus 20:2.
But when they made a golden calf and worshipped that now the Lord God said, “"Go down, because your people, whom you brought up out of Egypt, have become corrupt. They have been quick to turn away from what I commanded them and have made themselves an idol cast in the shape of a calf. Exodus 32:7

Then the Lord God seemed to be emotional....

"I have seen these people, and they are a stiff-necked people. Now leave me alone so that my anger may burn against them and that I may destroy them.

Moses reasoned out and made God relent...

Here the Unchanging God seemed to change His mind.... why? How come?

The Lord God is the same forever. But we the people are changing all the time.
They promised to obey the Lord and Him only. They turned from the Lord and made a calf. That is why His anger burned against them. But on those who showed their zeal He showed His mercy. The faithfulness and unselfishness of Moses really rewarded him. He reasoned out with God and became the true leader of the people.

பரிதபிக்கும் கடவுள்

கடவுள் செல்லப் பிள்ளை ஏதாவது நல்ல காரியம் செய்துவிட்டு வந்திருந்தால் பெற்றோர் தங்கள் வாழ்க்கைத் துணையிடம் “எம் பிள்ள என்ன மாதிரி சாதிச்சிருக்கு பாருங்க” என்பார்கள். ஏதாவது தப்பாகப் போயிருந்தால், “உங்க பிள்ள என்ன செஞ்சுட்டு வந்து நிக்குது பாருங்க” என்று கதையே மாறிவிடும்.

அடிமைத்தன வீடாகிய எகிப்திலிருந்து உன்னை அழைத்துவந்த கர்த்தர் நானே என்று முதலாம் கற்பனையில் சொன்ன கடவுள் இங்கே, தங்கக்கன்றுக்குட்டியைச் செய்து வணங்கத் துவங்கிய இஸ்ரவேலரை, ‘நீ அழைத்துக்கொண்டு வந்த மக்கள் கன்றுக்குட்டியை வணங்குகிறார்கள்’ என்று சொல்கிறார்.

அவர்கள் மேல் அவர் கோபம் பற்றி எரிந்து அவர்களை அழித்து மோசேயை ஒரு ஜாதியாக உருவாக்குவதாகக் கடவுள் சொன்னபோது மோசே கடவுளிடம் விவாதித்து கடவுள் பரிதாபப்பட்டு அவர்களை அழிக்காமல் விடும் வகையில் பேசுகிறார்.

மாறாத கடவுள் இங்கே மாறுவதாகத் தெரிகிறதே?

கடவுள் நீதியுள்ளவர், மாறாதவர். அவர் அழைத்துவந்த ஜனங்கள் தவறு செய்கையில் அழிக்கத்தான் செய்வார். அவர்கள் அவரை விட்டு விலகிச் செல்லும்போது அவர்கள் அவரது மக்கள் என்று சொல்லப்பட முடியாது. ஆனால் மன்னிப்பு பரிதாபம் என்பவைகளும் அவர் குணங்கள் தானே?
அதனால் தான் மோசேயின் தன்னலமற்ற உண்மையான குணத்தால் அவனுக்காக உண்மையுள்ள மக்களை மன்னித்தார்.